10-04-2026 JOURE – De huurprijzen in de vrije sector stegen in het eerste kwartaal van 2026 sterker dan de koopprijzen, blijkt uit een analyse. Vergeleken met een jaar eerder namen de huurprijzen per vierkante meter toe met 7,3 procent. De koopprijzen stegen in diezelfde periode met 5,1 procent en de inflatie bedroeg 2,1 procent. Het aanbod in het betaalbare segment blijft krimpen en verschuift verder naar hogere prijsklassen: inmiddels heeft 42 procent van alle beschikbare vrije sector huurwoningen een huurprijs boven de €2.000 per maand, tegenover 36,5 procent een jaar eerder.
Aantal vrijgekomen vrije sector huurwoningen Q1 2026
In het eerste kwartaal van 2026 kwamen 12.947 vrije sector huurwoningen beschikbaar voor nieuwe huurders. In diezelfde periode werden 14.816 woningen afgemeld. Per saldo verdwenen er daarmee 1.869 meer woningen van de markt dan erbij kwamen. Ter vergelijking: in het eerste kwartaal van 2025 was dit verschil nog 469 woningen. De uitstroom is daarmee dit kwartaal vier keer groter dan een jaar eerder.https://flo.uri.sh/visualisation/28332017/embed
Gemiddeld aantal reacties op een huurwoning
In het eerste kwartaal van 2026 ontving een vrije sector huurwoning gemiddeld 25 reacties. Dat is een daling van 46 procent ten opzichte van hetzelfde kwartaal een jaar eerder, toen een woning nog gemiddeld 46 reacties kreeg, en het laagste niveau sinds het tweede kwartaal van 2021.
Minder reacties betekent niet automatisch minder concurrentie. De daling hangt deels samen met het verschuivende aanbod: omdat er steeds minder woningen beschikbaar zijn in het betaalbare segment van de vrije sector, is er ook minder om op te reageren. De vraag concentreert zich daardoor op een kleiner deel van het aanbod, wat de druk op dat segment onverminderd hoog houdt.
Pararius hanteert de prijsklasse vanaf de liberalisatiegrens (€1.228,07 sinds 1 januari 2026) tot €1.500 per maand als het ‘goedkoopste’ segment van de vrije sector; dit is tevens de categorie waar de druk op de markt het grootst is. Dit segment vertegenwoordigt ruim een vijfde van het aanbod (21,4%), maar trekt meer dan een derde van alle reacties (34,5%). In dit segment concentreert zich daarmee een onevenredig groot deel van de vraag.
De prijsklasse van €1.500 tot €2.000 per maand is inmiddels het zwaartepunt van de vraag. Met 41,8 procent van alle reacties op 36,6 procent van het aanbod trekt dit segment veel belangstelling. Ter vergelijking: twee jaar geleden ging 27,6 procent van alle reacties naar dit prijsniveau. Woningzoekenden die het goedkoopste segment van de vrije sector niet meer kunnen bereiken, wijken noodgedwongen uit naar dit duurdere alternatief.
De verschuiving aan de aanbodkant is minstens zo opvallend. Ruim 42 procent van alle beschikbare huurwoningen in de vrije sector heeft inmiddels een huurprijs boven de €2.000 per maand. Een jaar eerder, in het eerste kwartaal van 2025, was dat nog 36,5 procent. https://flo.uri.sh/visualisation/28404767/embed
In het eerste kwartaal van 2026 stond een vrije sector huurwoning gemiddeld 22 dagen online. Dat is twee dagen langer dan in hetzelfde kwartaal een jaar eerder. De iets langere looptijd hangt samen met de verschuiving van het aanbod naar hogere prijsklassen, waar woningen voor een kleinere groep huurders bereikbaar zijn en daardoor gemiddeld minder reacties ontvangen.https://flo.uri.sh/visualisation/28332114/embed
Krapte op de huurmarkt
Om de verhouding tussen vraag en aanbod op de vrije sector huurmarkt inzichtelijk te maken, hanteert Pararius de krapte-indicator. Deze maatstaf combineert vier elementen: het totale woningaanbod, de instroom van nieuwe huurwoningen, de gemiddelde looptijd van advertenties en het aantal reacties per woning.
In het eerste kwartaal van 2026 kwam de krapte-indicator uit op 1,11. Dat is een stijging ten opzichte van hetzelfde kwartaal een jaar eerder, toen de indicator op 0,46 stond. De toename is vooral te verklaren door het dalende aantal reacties per woning en de iets langere gemiddelde looptijd van advertenties. Van een wezenlijke verbetering voor woningzoekenden is echter geen sprake: een score van 1,11 betekent nog altijd een uitgesproken verhuurdersmarkt. De grens van 5, het punt waarop de markt de vroegste fase van evenwicht bereikt, ligt nog ver buiten bereik. De vrije sector huurmarkt blijft daarmee structureel krap.https://flo.uri.sh/visualisation/28331737/embed
Gemiddelde huurprijs vs. vereist bruto inkomen
Wie in het eerste kwartaal van 2026 een vrijgekomen vrije sector huurwoning betrok, betaalde gemiddeld €1.892 per maand. Dat is €109 meer dan een jaar eerder (+6,1%) en €389 meer dan twee jaar geleden (+25,9%), toen de gemiddelde huurprijs nog €1.503 bedroeg.
Deze prijsstijging heeft directe gevolgen voor de inkomenseis. Verhuurders hanteren als vuistregel doorgaans dat een huurder minimaal drie keer de maandhuur bruto moet verdienen. Dat betekende in het eerste kwartaal van 2026 een bruto maandinkomen van €5.676; bijna €327 meer dan een jaar geleden. De inkomenseis stijgt daarmee sterker dan de meeste lonen1 en zet een groeiende groep huishoudens structureel klem.
Verschuiving van huur- naar koopmarkt
In het eerste kwartaal van 2026 bestond 5,5 procent van alle koopadvertenties op Pararius uit woningen die daarvoor in de vrije sector als huurwoning werden aangeboden. Dit verschijnsel, ook wel uitponding genoemd, lijkt daarmee verder af te nemen. Ter vergelijking: een jaar eerder lag dit percentage nog op 7,6 procent, en in het derde kwartaal van 2024 bereikte het met 7,7 procent zijn piek.
Jasper De Groot, directeur van Pararius: “De uitponding vlakt af, maar blijft structureel. Vóór 2023 lag het aandeel uitgeponde woningen stabiel rond de 2,5 procent, het huidige niveau is daar nog meer dan het dubbele van verwijderd.”
De oorzaken zijn inmiddels breed bekend. De combinatie van de Wet betaalbare huur, hogere belastingdruk via box 3 en de afschaffing van tijdelijke huurcontracten heeft verhuren voor veel particuliere beleggers onaantrekkelijk gemaakt. De gevolgen zijn zichtbaar in de Kadastercijfers: investeerders verkochten in 2025 ruim 65.000 huurwoningen en kochten er slechts 27.000 aan. Per saldo verdwenen daarmee circa 38.000 huurwoningen uit de verhuurmarkt, een kloof die de afgelopen jaren structureel is toegenomen.2
De Groot: “Het zijn niet alleen particuliere beleggers die vertrekken. Vesteda, de grootste woningverhuurder van Nederland, moet waarschijnlijk duizenden huurwoningen verkopen omdat investeerders voor ruim vier miljard euro hun belang afbouwen.3 Als ook de institutionelen beginnen uit te ponden, rijst de vraag wie er dan nog in het middensegment bouwt en verhuurt.”
De beweging in de omgekeerde richting (voormalige koopwoningen die als huurwoning op de markt komen) blijft beperkt. In het eerste kwartaal van 2026 was 1,3 procent van het huurwoningaanbod een voormalige koopwoning.
Gemiddelde vierkantemeterprijs per woningtype
In het eerste kwartaal van 2026 betaalden nieuwe huurders gemiddeld €21,12 per vierkante meter voor een vrije sector huurwoning. Dat is 7,3 procent meer dan een jaar eerder, toen de gemiddelde vierkantemeterprijs nog op €19,68 stond.
Provincies
In het eerste kwartaal van 2026 stegen de gemiddelde huurprijzen per vierkante meter in vrijwel alle provincies ten opzichte van een jaar eerder. De sterkste stijging werd gemeten in Drenthe (+16,0%, €15,96), al geldt hier de kanttekening dat het aantal huurwoningen dat in deze provincie wordt aangeboden relatief beperkt is, waardoor enkele duurdere huurwoningen het gemiddelde snel kunnen beïnvloeden.
De prijsdruk is het grootst in de Randstad. Noord-Holland blijft de duurste provincie van Nederland met een gemiddelde huurprijs van €25,79 per vierkante meter, een stijging van 8,9 procent op jaarbasis. Zuid-Holland steeg met 10,5 procent naar €21,51 en de huurprijzen in Utrecht stegen met 6,5 procent naar €20,47 per vierkante meter.
Buiten de Randstad lagen de stijgingen in Flevoland, Overijssel en Noord-Brabant eveneens ruim boven het landelijk gemiddelde. De enige provincie waar de huurprijzen vrijwel stabiel bleven, is Groningen, met een stijging van 0,1 procent tot €17,69 per vierkante meter.
In vrijwel alle provincies stegen de huurprijzen sterker dan de inflatie van 2,1 procent. De prijsdruk beperkt zich daarmee allang niet meer tot de Randstad
