13-01-2026 JOURE – Bijna 12.000 corporatiehuurders zijn structureel ook eigenaar van één of meerdere woningen, met uitschieters naar meer dan tien woningen. Hoewel het een kleine groep betreft (ongeveer een half procent van alle corporatiehuurders), roept het vragen op over passend gebruik van schaarse sociale huurwoningen. Bij een klein deel is het woningbezit het gevolg van omstandigheden, maar bij vijf van de zes lijkt er sprake te zijn van een botsing met de doelstelling van corporaties.
Woningcorporaties hebben als wettelijke taak mensen te huisvesten die niet zelfstandig in hun woonbehoefte kunnen voorzien. Bij huurders met een eigen woning lijkt daarom sprake van een bijzondere vorm van ‘scheefhuur’. Het onderzoek brengt met microdata in kaart hoe vaak corporatiehuurders één of meerdere woningen bezitten en welke omstandigheden hierbij een rol kunnen spelen. De data zijn geanonimiseerd; het CPB heeft dus geen zicht op wie deze huurders zijn.
Omstandigheden zonder keuzevrijheid
Van de 12.000 structurele ‘huurder-eigenaars’ lijkt bij ongeveer één op de zes het bezit voort te komen uit omstandigheden waar de huurder weinig invloed op heeft. Denk daarbij aan een geërfd aandeel in de woning van een ouder of een woning die nog bewoond wordt door een ex-partner. De huurder kan vermoedelijk niet vrij over de woning beschikken, waardoor er geen duidelijke strijdigheid met de doelstelling van corporaties is.
Botsing met de corporatiedoelstelling
Bij de overige 10.000 huishoudens lijkt er meer keuzevrijheid te zijn in het gebruik van de woning. Het meest voorkomende gebruik is verhuur van vastgoed, zowel bij huurders met één woning als bij huurders met meerdere woningen. Ook het huisvesten van een naaste of het eigen gebruik als tweede woning komt voor. Hier lijkt het woningbezit wel te botsen met de maatschappelijke doelstelling van corporaties: de huurder heeft in principe zelf een andere woonplek, maar gebruikt deze daar niet voor.
Hoger inkomen en aantrekkelijke corporatiewoningen
De huurders in deze laatste groep vallen ook op basis van inkomen vaak buiten de doelgroep van woningcorporaties: ruim de helft verdient meer dan de inkomensgrens voor sociale huur. Ook wonen zij vaker dan andere corporatiehuurders op goede locaties en in aantrekkelijke woningen.