Het veelzijdige leven van Gea Brouwer

15-12-2020 HASKERHORNE Terwijl ik arriveer wordt ik verwelkomd door drie grote blaffende honden. Al gauw zie ik Gea Brouwer naar buiten komen. Ze begeleidt mij samen met de honden naar binnen. Haar broer Johan was even op koffievisite want Eppie, de partner van Gea, was jarig. Eppie was er niet vanwege zijn werk. Na Johans vertrek praten we verder over haar levensloop.

Fraterskindje
Haar vader was koster in Joure. Gea is in het fraterhuis geboren. Dit pand stond naast Brattinga in de Midstraat in Joure. Ze werd daardoor vaak het “fraterskindje” genoemd. Op haar 23ste kreeg ze verkering en verhuisde naar Leiden. Daar kwam ze te werken op de postkamer van het academisch ziekenhuis. Hier heeft ze met heel veel plezier gewerkt. Maar doordat haar relatie strandde, keerde ze weer terug naar Joure. Ze kon weer aan de slag bij haar oude werkgever, Drukkerij Haskerland in Joure. De sfeer was hier totaal anders dan wat ze in Leiden was gewend. Ze had het duidelijk niet meer naar haar zin. Totdat een vriendin haar vertelde, dat ze conducteurs zochten bij de Nederlandse Spoorwegen (NS). Ze zei: “Dat is wat foar dy!” Ze ging er achteraan, hoewel ze in haar leven amper met de trein had gereisd.

Hoofd Conducteur NS
Ze kon de interne opleiding bij de NS gaan volgen. Hierbij kreeg ze ook verschillende psychologische testen voor de kiezen. Daarnaast moest ze verschillende protocollen leren en het diploma voor Buitengewoon Opsporings Ambtenaar (BOA) halen. Elke vijf jaar moet ze hiervoor weer opnieuw examens doen. Dit is verplicht zodat ze kan optreden bij calamiteiten. Dit vond ze allemaal best wel zwaar. Ze was dan ook dolblij toen ze haar belden dat ze het diploma had gehaald. Een conducteur doet meer dan alleen kaartjes controleren. Zo coördineert ze de vertrekprocedure van de trein, waarbij de veiligheid voorop staat, roept informatie om, verleent EHBO en het allerleukste van dit werk vindt ze “service verlenen”. Daarnaast is ze het visitekaartje van de NS. Ze is blij met de NS als werkgever want het is een prachtig bedrijf en een goede werkgever. Haar vaste standplaats is nog steeds Leeuwarden. Hier begint haar werkdag. Van hieruit reist ze voornamelijk naar het westen en het zuiden van het land. De eerste keer dat ze aan de slag ging als conducteur vond ze héél spannend. Haar oudste broer Albert is toen wel een paar keer met haar meegereisd. Dat was erg fijn. Meestal ben je alleen met de machinist in de trein tenzij de trein extra lang is. Inmiddels is ze bijna 29 jaar werkzaam bij de NS en heeft ze ondertussen van alles meegemaakt en ze vindt het nog steeds een prachtig beroep!\

Bijzondere contacten
Bij dit werk heb je altijd met mensen te maken. Na zoveel jaar ervaring leer je de mensen in te schatten. Als er wat is, probeert ze het eerst met praten op te lossen. Meestal heeft ze leuke gesprekken met de mensen. Zoals die ene keer dat ze een echtpaar met enorme koffers in de trein zag zitten. Ze vroeg waar de reis heen zou gaan. Ze vertelden dat ze teruggingen naar Nieuw-Zeeland. Gea zei dat ze volgend jaar naar familie in Nieuw-Zeeland zou gaan. Van het een kwam het ander. De namen werden uitgewisseld en het bleek dat ze zelfs gemeenschappelijke vrienden hadden en dat deze vlakbij elkaar woonden in Nieuw Zeeland. De contacten waren gelegd en een bezoekje aan deze mensen in New Zeeland werd gepland. Toen ze bij ze aan kwam, hing de Friese vlag al voor haar uit. Dat was zo bijzonder! Als ze dat gesprek niet begonnen was, had ze dit nooit meegemaakt. En zo kan Gea nog véél meer verhalen vertellen.

Ongevallen
Maar dit werk heeft ook een schaduwkant. Want landelijk gebeurt er elke dag wel een ongeluk. Dit kunnen “ongelukken” zijn maar ook “springers”. Wanneer er zoiets  gebeurt dan treedt gelijk een protocol in werking. De conducteur gaat dan eerst bij de machinist kijken hoe het met hem is. Vervolgens gaat de conducteur naar buiten om te kijken wat er is gebeurd. Vaak zijn de ongevallen dermate heftig dat het slachtoffer meteen afgedekt wordt. Dit heeft Gea in haar loopbaan acht keer mee gemaakt. De NS heeft tegenwoordig een goed team waar de betrokken werknemers terecht kunnen om hun ervaringen te delen en te verwerken. Gea is lid van dit team, genaamd “Vangrail”, voor collega’s door collega’s. Zij kunnen hier hun problemen en ervaringen bespreekbaar maken na het meemaken van dit soort incidenten. Vaak wordt er telefonisch contact met ze opgenomen. Dit ervaren collega’s als zeer prettig. In de privésfeer heeft men vaak geen idee wat men zoal meemaakt. Gelukkig begeleidt de NS iedereen hierin heel goed en dat is echt wel nodig.

Anti-agressieprogramma
Naast “Vangrail” werkt ze mee aan het anti-agressieprogramma “Luisteris”. Machinisten bezoeken groep 8 van de lagere scholen. Zij geven voorlichting over het gevaar van het spoor en de overwegen. De conducteurs geven voorlichting aan de 2e klassen van het voortgezet onderwijs. Over wat agressie in het openbaar vervoer teweeg brengt. Gea volgt hier trainingen voor. Zo vertelt ze de leerlingen altijd over het ongeluk van een jongen van 13 jaar die onder de trein is gekomen. Dit gebeurde omdat hij langs het spoor fietste. Deze route was namelijk korter… Zo probeert ze de kinderen mee te geven om geen rare en gekke dingen te doen.

Nieuwjaarsreceptie Koning en Koningin
Op de beide educatieprogramma’s zou bezuinigd worden. Maar bij toeval raakte Gea hierover in gesprek met iemand uit een bepaald netwerk. Later werd ze onverwacht gebeld door het Koninklijk Huis. Ze werd uitgenodigd voor de Nieuwjaarsreceptie bij de Koning en Koningin. Dit keer werden mensen uitgenodigd die werkzaam waren in de openbaarvervoerssector. Het was een unieke belevenis maar je moest je wel aan allerlei protocollen houden. Dat was wat minder. Uiteindelijk heeft ze vijf minuten een heel mooi gesprek gehad met Prinses Beatrix. Ook werd Gea nog gevraagd haar verhaal te doen over de educatieprogramma’s op NPO 1. Dat was wel een hele bijzondere ervaring.

Passie
Gea woont samen met Eppie de Jong en hun zoon Indi. Eppie heeft twee dochters uit een eerdere relatie, Aleida en Fiona, maar die zijn inmiddels al de deur uit. Op het plekje in Haskerhorne heeft ze alle ruimte voor haar hobby’s. Hier kan ze zich lekker uitleven en alles vergeten wat ze heeft beleefd. Daarnaast heeft ze een heel team om haar heen waar ze haar verhaal aan kwijt kan. Maar haar grootste passie is hun Friese paard “Izaak fan de Klaster” of te wel “Sjaak”. Deze 9-jarige hengst hebben ze gekocht toen hij 2,5 jaar was. Momenteel berijdt Daniëlle Smit het paard voor hun. Ze hopen binnenkort op Grand Prix niveau te mogen starten. Zelf rijdt ze op een Quaterhorse want “western rijden” is meer haar ding. Naast de paarden die rondlopen, zijn er nog verschillende pony’s, kippen, honden, kwartels, duiven, Koikarpers en zelfs nog een mini-ezel. Kortom te veel om op te noemen. Met de pensionstalling die ze er nog naast hadden, zijn ze inmiddels gestopt. Er is genoeg werk rondom het huis en de leeftijd begint nu ook een beetje op te spelen. Dus ze willen het wat rustiger aan doen.

Veelzijdig
Gea is een hele veelzijdige vrouw met brede interesses. Zo heeft ze een aantal jaren aan de bijzondere sport windhondenrennen gedaan. Speelt ze trekzak in een klein clubverband en mag graag rondtoeren op haar eigen Harley Davidson motor. Bovenal heeft ze een heel groot hart voor al haar dieren.Na afloop van het gesprek krijg ik een rondleiding langs al haar dieren en sluiten we het gesprek af met het maken van enkele foto’s.

Het was een bijzondere ontmoeting met Gea Brouwer.

(Foto’s : Achief G. Brouwer)