De passie van Thea de Lange

Joure – De Stichting Nijjiersrevu De Jouwer is een ploeg van enthousiaste spelers die elk jaar in januari een grootse Friese revu uitvoeren. Begin dit jaar mochten ze de “Fryske Kultuerpriis De Fryske Marren 2019” in ontvangst nemen. Al 34 jaar lang schrijven ze zelf de sketches in het Fries welke worden ondersteund door hun eigen muziekband. Het gaat voornamelijk over gebeurtenissen in De Fryske Marren, de plaatselijke politiek en over markante personen uit Joure. Inmiddels zijn ze al begonnen met de voorbereidingen voor hun 35ste optreden. Thea de Lange is één van de bekende gezichten op het toneel. Hieronder het verhaal van Thea hoe zij bij de Revu terecht is gekomen.

Sint Bonifatiusschool

Thea is een geboren in Joure en kwam in aanraking met het toneel toen ze op de lagere school “De Sint Bonifatius” zat. Daar hadden ze altijd een weekopening en een weeksluiting. De school besloot hiervoor een toneelstukje te maken. Ook Thea mocht hieraan meedoen. Ze was een heel erg verlegen meisje. Tot dat ze op het kleine toneeltje van de school ging staan… Toen dacht ze: “Hé, dat is toch wel mooi! In een ander personage kruipen”. “En wat is dat eigenlijk leuk, toneelspelen!” Nu staat ze zonder blikken of blozen op het toneel maar verlegen is ze nog steeds…

Krekt Echt

Later werd ze gevraagd om toneel te komen spelen bij de Katholieke Plattelands Jongeren en trad ze ook op voor “vreemd publiek”. Een aantal mensen wilden wel een toneelploeg oprichten. Dit werd “Krekt echt”. Bij Hotel Van Terwisga in Joure traden ze op voor familie, vrienden en bekenden. Het ging er allemaal nog een beetje eenvoudig aan toe. De ynstekster (souffleuse) zat toen zelfs nog in beeld en sommige spelers liepen er heen om te horen wat ze hen toefluisterde. Dus dat was meer “hilariteit” dan toneel.

De Revu

Het spelen kreeg al serieuzere vormen nadat ze bij het Fryske Krite Toniel terecht kwam. Hier heeft ze twee keer bij gespeeld. Van “de Revu” had ze nog nooit gehoord. Totdat ze een keer werd gevraagd om mee te gaan naar de Revu. Ze zat in de zaal en plotseling kwamen er allemaal zingende soldaten binnen. Dat waren de spelers die door de zaal marcheerden. Thea was zo onder de indruk. Vooral door de combinatie van zingen en toneel. Ze dacht: “Dit is nog véél leuker dan toneel”! Bij toneel ben ik het hele stuk maar één personage en bij de Revu zijn het allemaal verschillende types. Nu kan ik een oud vrouwtje, een baby, een juffrouw of een man spelen… “Wat lijkt mij dat leuk, zingen en gitaar”. Wie weet, dacht ze…Uiteindelijk mocht ze auditie doen voor de Revu. Dit was in de huiskamer bij Aukje Steeman. “Spielje mar in bytsje gitaar en sjong mar in ferske”. En dat was het… Ze werd aangenomen en kreeg het “Revu Virus” te pakken.

In verwachting

In het tweede jaar dat Thea bij de Revu zat raakte ze in verwachting. Wat nu… Ze was bang dat ze moest stoppen. Maar van de ploeg mocht ze doorspelen. Dus dat was al een hele geruststelling. Ze konden de stukjes wel wat om haar heen bouwen werd haar verteld. Zoals het stukje waarbij ze in de sauna zat. Hier werd de handdoek voor haar wat groter gemaakt en zo zat ze toch op het toneel. En dat gebeurde bij de tweede zwangerschap ook. Haar toenmalige echtgenoot Oene heeft haar al die jaren veel gesteund. Hij zei dan: “De Revu is dyn ding, gean mar. Ik bring de bern wol nei bêd”.

Doener

Thea mag graag bezig zijn. Stil zitten is er niet bij. Het is een echte “doener.”  Ze houdtl van tekenen en schilderen en kan dan haar energie ook volop kwijt in het ontwerpen van decors en flyers. In samenspraak met de ploeg en de regisseuse wordt een keuze gemaakt uit een aantal ontwerpen die ze dan heeft gemaakt. De ontwerpen zijn later terug te zien op de posters en decors. Door haar huidige partner Durk wordt ze extra gemotiveerd omdat ze samen erg betrokken zijn bij de Revu. Durk is namelijk de voorzitter en ook hij heeft altijd meegespeeld en gezongen. Met nog enkele andere leden, zitten ze samen in de schrijfploeg. De inspiratie voor de stukjes wordt onder meer gehaald uit de plaatselijke nieuwsberichten en de politiek in De Fryske Marren. Maar ook de ”gewone man” uit Joure wordt in de stukjes betrokken. Dit alles wordt natuurlijk wel onder een sterk vergrootglas gelegd wat zorgt voor veel hilariteit bij het publiek

De voorbereiding

Dit jaar is het thema “Keallepoaten, sturtklokken en oare kofje”! Alle geschreven stukjes hiervoor worden doorgenomen door de regisseuse en het bestuur. Gezamenlijk kijken ze welk stukje geschikt is voor welke speler. De spelers maken dan ook kennis met de regisseuse en voeren oefeningen en opdrachten met haar uit. Aan de hand hiervan beoordeelt zij welke rol geschikt is voor welke speler. Hierna krijgt iedereen een schema wanneer hij of zij moet komen oefenen. Eerst is het één keer per week en in september beginnen ze met het “echte spelen”. Elke week een avond toneel en een avond zingen. Net zolang tot dat de Revu in januari wordt uitgevoerd.

Familie

Het toneelspelen zit in de familie. Haar ouders en grootvader speelden ook altijd toneel. Thea heeft twee dochters maar die hebben geen interesse hiervoor. De jongste heeft wel een keer meegespeeld als figurant maar dit kreeg geen vervolg. Ze vinden het heel leuk en steunen Thea altijd bij de optredens maar verder niet. Soms vindt ze dit wel jammer omdat haar vader en opa het toneelspelen ook zo leuk vonden.

Opleiding

Thea heeft geen opleiding of lessen in zang of toneel gevolgd. Ze heeft “de aanleg” en vindt het  heel erg leuk om te doen. Haar motto is ook: “Als je iets leuk vindt, dan kun je het ook”.  Zo gebruikt ze haar acteertalent bij haar werk als dagbestedingscoach bij “De Ielânen” in Sneek. Hier werkt ze al zo’n twaalf jaar met dementerende ouderen. De communicatie met de bewoners gebeurt middels muziek en door het gebruik maken van de zintuigen. Op deze manier kunnen de bewoners weer worden bereikt. Meestal kan hierdoor weer een lach op hun gezicht worden getoverd. En dat is zó mooi om te zien.

Wel heeft ze ooit bij het kerkkoor gezeten en soms moest ze ook wel eens alleen zingen. Door haar opleiding MBO-AB (Activiteiten Begeleider) is ze gaan gitaar spelen. Dit kwam uiteindelijk goed van pas.

27 jaar toneel

De optredens zijn best pittig. Ze voelt nu toch wel dat de leeftijd een beetje mee gaat spelen… “Vroeger was de zaterdag een lachertje”. Dan speelde je ’s middags en ’s avonds. Maar nu krijgt ze toch wel eens last van vermoeide voeten. Haar ouders zeggen wel eens, “Sla toch eens een jaartje over”. Nee… Dat zal Thea niet gauw doen want de Revu is haar passie!

Fryske Krite Toniel

Oorspronkelijk was de Revu een onderdeel van het Fryske Krite Toniel. Na 27 jaar is het Fryske Krite Toniel hiermee gestopt. De huidige ploeg heeft toen de Revu voortgezet. En met succes! Elk jaar groeit nog steeds het aantal toeschouwers. Het is alleen moeilijk om jonge spelers aan te trekken. Dat is jammer want jonge spelers nemen namelijk ook weer een jonger publiek mee. Jongeren denken dat toneel oubollig is maar daar denkt Thea anders over…

Revu Virus

Het is wel duidelijk dat Thea besmet is met het “Revu Virus”. Want in de volgende Revu treedt ze voor de 28ste keer op en bestaat “Revu De Jouwer” 35 jaar. De voorstellingen worden elk jaar door ruim duizend toeschouwers bezocht. Hoe de organisatie bij de komende voorstelling de 1,5 meter zal gaan handhaven is nog niet duidelijk. Er wordt in ieder geval al over nagedacht. Na 1 september zal er meer bekend zijn over de uitvoering van de 35ste “Revu de Jouwer” met de titel “Keallepoaten, sturtklokken en oare kofje”! We wachten het met spanning af…

Bekijk de website van Revu de Jouwer op: www.revudejouwer.nl

Tekst en foto’s van: Grietje van der Reijnst-Brak, www.hetstaaterop.nl